صدای بارون

ابرها می گریند تا پشت پایت را خیس کنند.
من انتظار را حس می کنم
صبر را یاد گرفته ام
از باغچه کوچکمان زیر آفتاب تابستان
برای روزی که اندوه آسمان از
آتش عشق افروخته اش باران بیاورد
ودوری ها را پاک کند
و مدام برای برگ ها بخواند که
آسمان نزدیک است
دوباره دست هایمان را خیس کند
من رهایت نمی کنم
آنچه را که روزهای بلند و شب های بارانی
به من آموخته اند از یاد نمی برم
و این شب های خیس را
فراموش نخواهم کرد
حتی در آغوش تو
ابری خواهم بود
که برای دوست داشتن لبخندت می گرید.
- تنها دلم تنگ است که ببینمت.

مهدی